We can live together
Civil Society
Coffee for life คุณค่าเพื่อเด็กและชุมชน

มูลนิธิเอดส์แห่งประเทศไทย มองเห็นคุณค่าชีวิตของเพื่อนมนุษย์อย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่ในสภาวะใดก็ตาม แต่เราเชื่อว่าทุกคนล้วนมีศักยภาพในการสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ได้เสมอ โครงการ Coffee for Life-กาแฟเพื่อชีวิต จึงเป็นเรื่องราวที่เชื่อมโยงระหว่างมิตรภาพและชุมชนแห่งการแบ่งปัน เกื้อกูล เพื่อเสริมสร้างอาชีพและรายได้ให้กับกลุ่มผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์และองค์กรชุมชน ให้เข้มแข็ง และนาไปสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน
 

ต้นทางของกาแฟที่จาหน่ายผ่าน Coffee for Life จึงมาจากแหล่งผลิตกาแฟที่มีคุณภาพ ได้มาตรฐาน ซึ่งมูลนิธิฯ รับซื้อกาแฟจากเด็กบ้านจิตตเมตต์ เพื่อสนับสนุนทุนการศึกษาของน้องๆ ที่มีความเป็นอยู่ที่เปราะบาง ในพื้นที่ห่างไกล ขาดโอกาสทางการศึกษา ให้มีกาลังใจ มีความหวังที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตของตนเองให้ดีขึ้น 
 

วันนี้ทีมงานมูลนิธิฯ มีโอกาสได้ไปเยี่ยมน้องๆ ที่บ้านจิตตเมตต์อีกครั้ง หลังจากที่เราจัดเคยพาน้องๆ ไปเสริมศักยภาพ ศึกษาดูงานวิธีการและกระบวนการผลิตเมล็ดกาแฟที่มีคุณภาพ จากศูนย์พัฒนาโครงการหลวง จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อให้น้องๆ สามารถนามาพัฒนาการผลิตกาแฟเพื่อหารายได้พิเศษ ในช่วงที่ว่างจากการเรียน รถจอดสนิท น้องๆ ในบ้านจิตตเมตต์มาคอยต้อนรับทีมงานด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส พร้อมนามะหลอด ผลไม้ท้องถิ่นมาให้ชิม วิธีการกินมะหลอดนั้นต้องนวดก่อนเพื่อเรียกความหวาน น้องหมี่จู (นามสมมุติ) วัย 14 ปี เป็นเด็กในบ้านจิตตเมตต์ เคยไปดูงานผลิตกาแฟ เธอกระตือรือร้นพาพวกเราไปเยี่ยมบ้าน ซึ่งมีอาหารท้องถิ่นสารับใหญ่ส่งกลิ่นหอมออกมาจากครัวทีเดียว ครอบครัวของน้องหมี่จูเป็นตัวอย่างครอบครัวที่มีชีวิตดีขึ้นจากการปลูกกาแฟ เป็นครอบครัวใหญ่ที่อยู่พร้อมหน้าพ่อ แม่ พี่น้อง ซึ่งไม่แตกต่างจากอาชีพหลักของทุกคนในชุมชนแห่งนี้ ทุกบ้านจะตากเมล็ดกาแฟไว้อย่างดีบนหลังคา ก่อนที่จะไปดูกาแฟแต่ละบ้าน อาหารตรงหน้าที่แม่ของน้องหมี่จูทาไว้ทยอยออกมาให้พวกเราได้รับประทานกันดึงเรากลับมาสู่สิ่งที่เห็นเบื้องหน้า ละลานตาไปด้วยอาหารมากมาย มีทั้งน้าพริก ผักต้ม ผัดผัก ตบท้ายด้วยขนมห่อใบตองทาจากแป้ง หน้าตาคล้ายขนมกล้วย เลี้ยงสาหรับโอกาสพิเศษ เช่น ปีใหม่ ตรุษจีน ทาให้พวกเราเพลิดเพลินไม่น้อย 
 

หลังจากกองทัพเดินด้วยท้องแล้ว คราวนี้ได้เวลาที่พวกเราจะไปเยือนพื้นที่ของการปลูกกาแฟ บนดอยปางขอน จังหวัดเชียงราย บนพื้นที่สูง ท่ามกลางอากาศอันหนาวเหน็บ ต้นกาแฟผลิดอก ออกผล เติบโต เรียงรายเต็มพื้นที่ ไม่ต่างจากคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นของครอบครัวน้องๆ ในบ้านจิตตเมตต์ ที่มีพืชเศรษฐกิจอย่างกาแฟหล่อเลี้ยงความเป็นอยู่ พลิกชีวิตชุมชนให้สว่างไสวขึ้น แตกต่างจากอดีตโดยสิ้นเชิง ไม่ต้องปลูกฝิ่น ไม่ต้องขายลูกสาวกิน แต่ประกอบอาชีพสุจริตด้วยความภาคภูมิใจ 
 

กาแฟจากดอยปางขอน จึงเป็นกาแฟเพื่อชีวิตที่ส่งต่อความยั่งยืนไปถึงชีวิตอีกมากมายในโครงการ Coffee for Life เป็นกาแฟ อาราบิกาแท้ หอม รสชาตินุ่มละมุน ที่คุณตัดสินใจซื้อดื่ม นั่นหมายถึงคุณได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือทั้งสองกลุ่มคน ได้ ช่วยสนับสนุนการศึกษาให้แก่ เด็กในบ้านจิตตเมตต์ ให้มี ชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี ขึ้นเท่าเทียมกับเด็กคนอื่นๆ ในสังคมไทย และยัง สนับสนุนให้ผู้ติดเชื้อฯ มีอาชีพ มี รายได้ด้วยการเปิดร้านขายกาแฟสดในชุมชนของพวกเขาอย่างยั่งยืนต่อไป หรือหากต้องการบริจาคทุนการศึกษาให้น้องๆ สามรถบริจาคผ่านบัญชี มูลนิธิเอดส์แห่งประเทศไทยเพื่อกองทุนเด็กและผู้ได้รับ ผลกระทบ ฯ เลขที่ 319-294711-6 ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขา งามวงศ์วาน (ใบเสร็จรับเงินนาไปลดหย่อนภาษีได้) หรือ สามารถซื้ อเมล็ดกาแฟอาราบิกาแท้จาก มูลนิธิเอดส์แห่งประเทศไทย โทร. 02 2797022-3 หรือ E-mail: [email protected] 
 

Coffee for Life จึงเป็นมากกว่าเรื่องของกาแฟ แต่เป็นการสร้างคุณค่าที่งดงามให้แก่เด็กและชุมชน 
 

เกี่ยวกับบ้านจิตตเมตต์ หรือ Mercy House เป็นองค์กรสาธารณกุศลที่ทางานด้านเด็กในชุมชนห่างไกล ขาดโอกาสทาง การศึกษา หรือเผชิญกับสภาพปัญหาในชุมชนที่ เสี่ยงต่อคุณภาพชีวิต เกี่ยวกับเด็กในชุมชน ให้การพัฒนาทั้งชีวิต ความคิด และสร้างงาน สร้างรายได้ให้เด็กๆ ในช่วงเวลาที่ว่างจากการเรียน เพื่อน้องๆ เติบโตอย่างมีคุณภาพ ภายใต้การดูแลของ คริสตจักรสวนดอก ตั้งอยู่ที่ตำบลแม่กรณ์ อาเภอเมือง จังหวัดเชียงราย ปัจจุบันมีเยาวชนในความดูแลอยู่22 คน น้องบางคน เรียนจบปริญญาตรีและได้ทาหน้างานเป็นเจ้าหน้าที่ประจาที่โครงการพัฒนาดอยตุง

 

ความตายอนุญาตให้เราได้รักกัน

เด็กชาย “พร กำพร้าผีน้อย” ผู้ออกเดินทางฝ่าความมืดออกไปอย่างเงียบงันจากบ้านนายเจ๊กผา เจ้าของร้านค้า ในวันที่นายเจ็กผาเผาจุดไฟดวงแรกสว่างขึ้นในหมู่บ้าน จากวันที่ทอดเท้าเปลือยเปล่าเดินบนทางเดินดินทรายสู่กระท่อมท้ายหมู่บ้าน จนถึงวันนี้เขาคือคนหนุ่มผู้กำลังเดินทอดเท้าบนทางลาดยางเข้าสู่หมู่บ้าน
 

มีรถยนต์หลายคันทีเดียวของคนในหมู่บ้านที่จอดรับเขา ด้วยเพราะยังจำเขาได้และด้วยความยินดีกับตำแหน่งปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลที่เขาเพิ่งได้รับมา แต่หลังทักทาย “พร” ขออนุญาตเดินเท้าต่อ เขายังอยากสัมผัสความทรงจำ ความรู้สึกมากมายต่างๆ ในหมู่บ้านของเขา ที่ตอนนี้กำลังประดังเข้ากระทบจิตใจในแทบทุกก้าวที่เท้าทอดย่าง เขายังรู้สึกถึงมันอยู่เช่นนั้น จนกว่าจะถึงกระท่อมหลังเดิมท้ายหมู่บ้าน ด้วยระยะทางที่ยังอีกไกลราว 3 กิโลเมตร คงจะทำให้ความรู้สึกถึงหมู่บ้านที่เกิดขึ้นที่แท้จะยังไม่ครบถ้วนแต่ก็คงมากมายใกล้อิ่ม
 

คุณยายเขาเสียชีวิตแล้ว แม้คุณยายไม่บอกว่าพ่อกับแม่เขาเสียชีวิตเพราะติดเชื้อเอดส์ เขาก็ตระหนักและซาบซึ้งดี สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นกับลูกผู้ติดเชื้อเขาประสบมาแล้วอย่างครบถ้วน จะโทษชะตากรรมหรือไม่ เขาไม่เคยเคยคิด หากแต่คิดอยู่เสมอๆ ว่าจะทำอย่างไรจะช่วยเหลือผู้ติดเชื้อและครอบครัวของผู้ติดเชื้อได้ เพราะหลังจากตัวเขาแล้วก็มีลูกผู้ติดเชื้อถือกำเนิดขึ้นอีกหลายคน น่าเห็นใจที่เขาเหล่านั้นไม่ได้โชคดีเหมือนเขา เพราะเขาเกิดก่อนที่พ่อแม่จะอพยพเข้าไปทำงานในกรุงเทพฯ และติดเชื้อหลังจากนั้น
 

เรื่องราวการทำงานของพี่ทั้ง 6 คน เขาได้รับรู้มาตลอด และในวันนี้ที่เขาสามารถสอบบรรจุเข้าทำงานปลัดองค์การบริการส่วนตำบลของเขาได้ และจะสามรถทำงานตามปณิธานของเขาได้หรือไม่ เขาเองยังมุ่งมั่นและคาดหวัง พร ลูกชายผู้ติดเชื้อ หวนทบทวนเรื่องราวของพี่ๆ ทั้ง 6 คนของเขาอีกครั้งด้วยความรู้สึกยินดี พวกเธอทุกคนต่างผ่านช่วงแห่งความทุกข์ยากเข็น เพื่อมาดำรงอยู่ในปัจจุบันที่มีคุณค่านี้ และต่างจะทำงานเสียสละเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าของผู้ติดเชื้อรายอื่นๆ พวกเขาแต่ละคนช่างน่าทึ่งในความเข้มแข็ง และมั่นคงของจิตใจ แม้จะอยู่ในสถานะ “ถูกกระทำ” แต่พวกเธอไม่เคยเอ่ยว่า “ไม่พร้อม” หากยังคงยืนหยัดท้าทายโดยไม่หวั่นไหว
 

มันคงเป็นผลพวงจากการต่อสู้ภายในใจของตัวเอง ตั้งแต่ครั้งรู้ผลเลือด เป็นผลมาจากพาตัวเองข้ามผ่านโมงยามแห่งความท้อแท้ สิ้นหวัง หดหู่ และเศร้าหมดอาลัย ตายอยาก หรือข้ามพ้นผ่านความเครียดแค้นก่นด่าชะตากรรม และผ่านพ้นนาทีแห่งการตัดสินใจ “ตาย” กว่าจะยอมรับตัวเองได้ และลุกขึ้นยืนอีกครั้งด้วยจิตใจที่นอบน้อม
 

กระนั้นแรงเสียดทานและกดทับจากสังคม ก็รุมทำร้ายด้วยความรังเกียจ อันเกิดจากความหวาดกลัวที่ซ่อนลึกใต้จิตสำนึก จะมีใครสักกี่คนที่โอบกอดตัวเองแล้วฝ่าห่าฝนแห่งสายตาดูถูกเหยียดหยาม ถ้อยคำ สมน้ำหน้า ตำหนิติฉิน และการเลือกปฏิบัติราวกับร่างกายไม่ใช่คน
 

ในสนามของการต่อสู้ เพื่อเอาตัวรอดของชีวิตและครอบครัว การดิ้นรนทำมาหากินกับภาวะเศรษฐกิจ ค่าครองชีพ สังคม การเมือง เราต่างก่นด่าว่ายากแค้นแสนเข็ญ พวกเธอเองก็ลงแข่งในสนามเดียวกันกับพวกเรา โดยไม่ได้รับการยกเว้นให้ได้เปรียบ-เสียเปรียบใดๆ
 

พวกเราเองต่างหากที่เป็นฝ่ายเอาเปรียบ
 

จะใช้คำว่า “เลือกปฏิบัติ” หรือคำใดๆ แต่ก็คือวิธีการกีดกันพวกเธอออกจากสนามแข่งขัน ไปสู่ตรอกมืดที่ไม่มีทางเลือกใดๆ ในการเลี้ยงดูชีวิตและครอบครัว มีเพียงเพราะเธอติดเชื้อไวรัสในร่างกาย
 

ยามที่พวกเรากำลังใช้ชีวิตอย่างประมาท สนุกสนามกับประโยชน์ (ส่วนแบ่งของพวกเธอ) ที่เพิ่มมากขึ้น ขณะนั้นพวกเธอกำลังต่อสู้กับโรคฉวยโอกาส ควบคุมวินัยทานยา รักษาคุณภาพชีวิตและร่างกายให้เข้มแข็ง ท่ามกลางข้อจำกัดมากมาย เพื่ออดออมเอาเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ มาเสียสละทำงานสู้รบปรบมือ ใช้พลังทางความคิด ใช้ความอดทน ใช้ความเข้าใจ และกระทั่งใช้ “หัวใจ” และ “ความรัก” กับพวกเรา 
 

เพียงเพื่อให้พวกเรายอมรับ และเข้าใจผู้ติดเชื้อเพื่อนของพวกเธอเท่านั้น พวกเธอก็มีความสุขอย่างที่สุด ไม่ว่าใครจะยอมรับมันหรือไม่ว่า นั่นคือ คุณค่าใหม่และศักดิ์ศรีที่พวกเธอได้สร้างขึ้นให้แก่ตัวเอง
 

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นแล้ว เป็นเสียงเตือนว่าได้เวลาทานยาต้านเชื้อไวรัสแล้ว มันเหมือนเตือนให้กลับมาดำรงอยู่กับปัจจุบันขณะ
 

ปัจจุบันขณะ...
 

ไม่มีวานนี้
 

ไม่มีพรุ่งนี้
 

...........................................................................................................................................................................................................................................................................................................
 

 “โลกใบนี้ยังมีเพื่อน” เรื่องเล่าจากกลุ่มเพื่อน “เครือข่ายการช่วยเหลือทางสังคม” ผ่านประสบการณ์ 5 ปี โครงการดูแลผู้หญิงหลังคลอดและครอบครัวที่ติดเชื้อ เอช ไอ วี ในชุมชน (ECAT) พื้นที่ภาคอีสาน สนับสนุนโดย มูลนิธิเอดส์แห่งประเทศไทย
 

​พี้งมังกี้ เพื่อความหลากหลายทางเพศ ประเทศไทย จังหวัดลพบุรี
กิจกรรมขององค์กร

•    อบรมให้ความรู้ด้านการป้องกันการติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์  

•    สร้างความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ เพศสรีระ เพศสภาพ  เพศวิถี 

•    สร้างทักษะในการต่อรองการปฏิเสธในการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัย 

•    รณรงค์ในการตรวจเลือดหาเชื้อเอชไอวี/เอดส์  และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ 

•    พร้อมค้นหากลุ่มเป้าหมายที่มีพฤติกรรมเสี่ยงเพื่อเข้าสู่การตรวจและรักษา

•    สร้างความรู้ความเข้าใจด้านสิทธิในกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ



กิจกรรมการค้นหากลุ่มเป้าหมาย MSM/TG ในสถานประกอบการ
 
กิจกรรม อบรมให้ความรู้การป้องกัน และบริการตรวจเอชไอวี/เอดส์ และโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์เชิงรุก ในกลุ่มเยาวชน,ค่ายทหาร,หน่วยงานเอกชน และ กลุ่ม MSM/TG และบริการตรวจการติดเชื้อฯเชิงรุกในค่ายทหาร  ในเยาวชน นักเรียน



กิจกรรมกีฬา สตรีเหล็ก ( แข่งขันวอลเล่ย์บอล )

 
ผลการดำเนินงานของภาคประชาสังคม
ผลการดำเนินงานของภาคประชาสังคม